Ooit ga ik dood. Jij ook?

mise-en-espace/presentator

Harmen van Liemt (2000) is regisseur en schrijver. In 2025 voltooide hij de opleiding Regie aan de Academie voor Theater en Dans met de voorstellingen Versie X en Metamorfosen, die later werden opgenomen in de programmering van Het Nationale Theater. Hij publiceerde stukken in Het Parool en De Volkskrant en speelde in verschillende film- en tv-producties. In 2025 werd hij door I Amsterdam en Scheltema Boekverkopers verkozen tot Cultuurmaker in de categorie literatuur. Terugkerende thema’s in zijn werk zijn verlies, wedergeboorte en queer-identiteit, die hij op multidisciplinaire wijze onderzoekt. In 2024 verscheen zijn debuutroman Lentekind.  

acteur/zanger/cabaretier

Saman Amini (1989) acteur/cabaretier/zanger. Hij speelde hij onder meer in de theatervoorstellingen Nobody Home van Daria Bukvić en The Nation van Eric de Vroedt. Daarnaast was Saman te zien in een aantal series en films zoals Flikken Maastricht en Van God Los.  De solo cabaretvoorstelling Saman Amini’s Integratieplan #1 werd uitgeroepen tot beste cabaretvoorstelling van 2022 door NRC, genomineerd voor De Neerlands Hoop en geselecteerd voor de Cabaret Collectie van het Theater Festival. In 2023 won Saman de Charlotte Köhler Prijs. Het afgelopen jaar ging Saman Amini’s Integratieplan #2 – Alles is perspectief in première, en werd geselecteerd door de jury van het Nederlands Theater Festival in september 2026 en genomineerd voor de Poelifinario 2026. 

hoogleraar Performance, Science & Technology

Maaike Bleeker (1969) is een vooraanstaand Nederlands hoogleraar, dramaturge en onderzoekster, gespecialiseerd in de relatie tussen kunst, technologie en cognitie. Ze is momenteel verbonden aan de Universiteit Utrecht als hoogleraar Performance, Science & Technology. Haar onderzoek bevindt zich op het snijvlak van theaterstudies, mediafilosofie en cognitiewetenschap. Belangrijke thema's in haar werk zijn Technologie & Robotica. Ze doet onderzoek naar sociale robotica en hoe menselijke beweging vertaald kan worden naar technologie. 

beeldend kunstenaar/theatermaker

Hetty van Bommel is een Nederlands ontwerper. Ze studeerde af aan de Design Academy Eindhoven in 1996 met haar ontwerp van de Last Rest Rocket, een vuurpijl waarmee de as van een overledene de hemel kon worden ingeschoten. In die tijd was het nog verboden om als nabestaanden zelf over crematie-as te beschikken. Haar eindexamenwerk leidde tot een landelijke discussie over de Wet op de Lijkbezorging, die in 1998 verruimd werd. Van Bommels ‘Roze Studio’ op de NDSM werf werd in 2026 benoemd tot de ‘Beste Kunstateliers in Amsterdam’. Het collectief maakt beeldende (lokatie)voorstellingen, theatrale rituelen, beeldende kunst én een complete kunst-tentoonstelling. Van Bommel was in 2024 curator van deze kunst-expositie op NDSM FUSE in twee delen waarin kunstenaars zich afvragen hoe te (over)leven met de dood: Iets met… Paradijs. 

DJ/Dood Gaan We Allemaal

Aldo Bruining is de uitvaartverzorger van Het Laatste Verhaal en oprichter van het platform Dood Gaan We Allemaal. Na 20 jaar in de evenementen- en cultuursector te hebben gewerkt heeft hij besloten om zich te gaan richten op het laatste levensevenement van een mens.  Aldo heeft een brede muzikale achtergrond. Hoewel hij in verschillende genres werkervaring heeft van jazz en gabber tot punk, ligt zijn affiniteit op het moment vooral bij de klassieke en urban geïnspireerde scenes. Hij is bekend van Soundtrack of my funeral waarin mensen een toelichting geven op hun uitvaartmuziek. 

projectleider/trainer SterfTalks

Na jaren werken in de zorgsector maakte Anne-Marth Hogewoning in 2010 de overstap naar het theatergezelschap Female Economy. Samen met Adelheid Roosen en Prof. dr. Anne Goossensen van de Universiteit voor Humanistiek en Avans Hogeschool reist Anne-Marth door het land met de alsmaar groeiende serie SterfTalks. Dit is een doorlopend gesprek met mensen die de rouw en verlies van dichtbij meemaken. Deze dialogen zijn vastgelegd in korte films met titels als Hoe zijn leven en dood met elkaar verweven? Wie zijn wij voor elkaar bij verlies? Zit er schoonheid in verlies? 

zorgprofessional

Tamimount Kaddouri heeft een sterke interesse in de mens achter het verhaal en in de manier waarop we omgaan met verlies, afscheid en de dood. Haar persoonlijke ervaringen hebben haar geleerd om bewuster en met meer aandacht voor wat werkelijk van betekenis is naar het leven te kijken.

Momenteel schrijft zij een boek over de verschillende rituelen rondom de dood binnen diverse religies en tradities. Vanuit die interesse zoekt zij het gesprek op over een onderwerp dat vaak moeilijk bespreekbaar is.

Met haar deelname aan deze voorstelling wil Tamimount bijdragen aan een open, menselijke blik op de dood en ruimte creëren voor herkenning, verbinding en troost.

toneelspeler/scenograaf

Jan Joris Lamers (1942) behoort tot de meest invloedrijke toneelmakers in Nederland en België en levert als toneelspeler, toneelregisseur, scenograaf, vormgever én docent een wezenlijke bijdrage aan het toneelklimaat. Hij was de grondlegger van het collectieve toneel toen hij in 1969 oprichter was van de ‘coöperatieve vereniging’ Het Werkteater. In 1983 richtte hij Maatschappij Discordia op in Amsterdam, ook een collectief.  In 2009 ontving hij de Wijnberg ScenografiePrijs voor zijn hele (scenografisch) oeuvre. In 2011 ontving Lamers De Prosceniumprijs. De jury vond vooral het theaterpedagogisch aspect van Lamers’ werk van onmetelijk belang voor de ontwikkeling van het Nederlandse toneel. De Amsterdamse onderscheiding Frans Banninck Cocqpenning heeft Lamers in 2022 ontvangen. Tegelijkertijd ontving hij de Blijvend Applausprijs.  

poppenspeler/theatermaker

Ulrike Quade (1971) maakt beeldend theater en heeft een levendige praktijk als theatermaker en artistiek onderzoeker. De razendsnelle ontwikkeling van technologie speelt een grote rol in het werk van Ulrike Quade. Zowel in onderwerp als in vorm. Internet, AI en steeds vaker ook robots, zijn overal om ons heen en raken meer en meer verweven met ons leven. Ulrike onderzoekt hoe deze innovaties onze samenleving en ons menszijn beïnvloeden.  

Ulrike Quade begon haar carrière in Amsterdam in 1999 als poppenspeler en performer. In 2006 richtte ze haar eigen company op en ontwikkelde ze zich verder als regisseur. Met inzet van digitale technologieën worden de figuren virtual avatars. Zoals bij haar huidige productie Roman en E.L.I.Z.A. Een studie en voorstelling over het digitale voortbestaan van een overleden jongen met hulp van een chatbox.